Friends 28/9

We zijn op weg naar Lisa. My special Australian friend. Ik heb bij haar in huis gewoond het 2e jaar. Tijdens mijn aupair baan met het 2 jarige meisje Mahala. Lisa heeft in de 3 jaar dat ik haar niet heb gezien flink wat tegenslagen gehad. En is verschillende keren verhuisd. Ze woont nu in Waikiki vlakbij het strand. Het is een klein huisje waar ze samen met haar dochter Celeste van 18 woont. 

Het weerzien is hartverwarmend. Zo fijn om haar weer te zien en te knuffelen. Tijd valt dan weg en het is alsof ik haar gister nog heb gesproken. Dan komt bij mij ook gelijk het gevoel weer naar boven hoe lastig het is om in 2 landen mensen te hebben waar je van houdt. En dat die landen ook best ver uit elkaar liggen. Toch ben ik heel dankbaar dat ik als mens zo makkelijk vrienden maak. Snel mensen in mijn hart sluit ongeacht al hun tekortkomingen. En die van mezelf haha. Want alles begint bij zelfliefde. Know yourself to understand the other. 

Ieder mens heeft een soort beschermlaag om zich heen want niemand wil gekwetst worden door een ander. Ik probeer altijd achter die lagen te kijken. En mensen het gevoel te geven dat ze zichzelf kunnen zijn. Dat ik ze accepteer zoals ze zijn. In al hun kwetsbaarheid. 

Vrienden zijn belangrijk in het leven. Ze kunnen je steunen in bepaalde fases van het leven. Je kunt zoveel dingen delen met vrienden. Ik las laatst iets over vrienden therapie. Niet alleen in liefdes relaties heb je soms wat ondersteuning nodig. Ook als vrienden kan een 3e onbevooroordeelde persoon helderheid geven in patronen waar we soms in vast zitten. 

Lisa heeft heerlijk voor ons gekookt en we hebben een ontspannen samenzijn die avond met elkaar. Die natuurlijk veel tekort duurt. Lisa en ik spreken af dat we ergens even een girl time moment moeten inplannen. Even in vrijheid kunnen praten over onze levens en gevoelens. 

De volgende dag vertrekken we naar Kalbarri. Dat is een dag rijden vanaf Waikiki. Ellelange wegen door vooral bush geeft mees een idee hoe groot het land is. We komen pas in Kalbarri bij Tony en Ann aan als het al donker is. We hebben gehoord dat Tony ziek is. Hij heeft flink de griep te pakken. En Ann moet daarom extra hard werken in hun restaurant at the skywalk. We hebben afgesproken ze niet meer te storen die avond. We parkeren de camper naast het vakantiehuisje op hun terrein naast de mangotrees. Mees en ik slapen in het huisje en mike in de camper. 

Alhoewel mees daar even zijn twijfels over heeft. Bij binnenkomst zit naast de tv een grote spin. Mees heeft nog nooit zo'n grote spin gezien. Het is een huntsman spider. Ze kunnen goed springen en bijten. Op zich niet gevaarlijk. Maar slapen met zo'n spin in je kamer is een brug te ver. Ook voor mij. Mees probeert zijn angst te overwinnen om de spin met een bakje en stuk karton naar buiten te krijgen. Maar uiteindelijk is het mike die dat klusje klaart. Dan zijn er alleen nog kleine hagedisjes en gekko's in onze kamer. Maar dat is wel ok. Welcome in Kalbarri, nature land mees haha.