Toodyay 14 tm 21 september

De mooiste reizen zijn ontdekkingsreizen. Als je in nieuwe werelden komt die je verbazen. Dat je als een jong kind nieuwsgierig om je heen kijkt en enthousiast nieuwe dingen wil leren. Dat je tegelijkertijd ook dingen over jezelf leert. Dat het spannend is om uit je vertrouwde omgeving te zijn. Dat al je vertrouwde spullen en routines niet meer tot je beschikking zijn. Dat kan ongemakkelijk voelen en oncomfortabel. Je hersenen zoeken rustpunten in al die nieuwe indrukken. 

Ik zie aan Mees dat hij daarmee worsteld. Dat hij alles geweldig vindt maar ook overweldigend. Al die nieuwe mensen, omgevingen en indrukken. En geen vertrouwde "thuis" om je weer even op te laden. Ik hou zo goed mogelijk een oogje op hem. Praat veel met hem over hoe hij zich voelt. En dat het niet erg is om zich af en toe terug te trekken. 

Na de BenB in fremantle verblijven we in een camper op het terrein van Mike zijn ouders. Zijn ouders zijn heel blij dat wij er zijn. Het is leuk om dingen die jezelf al zo vaak hebt gezien aan een nieuw iemand te laten zien. Dan bekijk je je eigen wereld weer met nieuwe ogen. En met stralende ogen verteld zijn vader over de vogels en de kangeroes aan Mees. Iedere avond komen er tientallen kangeroes bij de glazen schuifpui en nu mag Mees ze voeren. En ook de blue tong hagedis, de possums en de vogels. Het is een ware dierentuin hier. En de vraag is wie er naar wie kijkt. 

Zijn vader neemt Mees ook mee naar de buurvrouw. Zij heeft 2 emoe's genaamd skittels en MenM. En die laten zich door mees aaien en knuffelen. Mees past helemaal in het Australische natuur plaatje. Ook heeft ze een babyraaf die gewond is en waar ze voor zorgt. Mees krijgt hem op zijn arm en de babyraaf is gelijk weg van mees. Hij houdt zich stevig vast en zijn bekje gaat open voor eten. Ik was niet mee. Ik heb mijn rust hard nodig. 

In de schuur vind ik al mijn oude spullen terug die ik daar 3 jaar geleden heb opgeslagen. Dan ga ik weer even terug in de tijd. Kleren die ik toen droeg, schoenen en boeken die ik heb gelezen. Bijzonder om door spullen weer herinneringen en de daarbijhorende gevoelens te ervaren. Daarom verliezen mensen hun gevoel van tijd als ze oude foto's kijken op zolder. Je staat letterlijk stil bij je leven. 

Dinsdag gaan we met zijn 3e naar Northam. Iets grotere plaats dan Toodyay. We gaan overal naar de opshops, 2e hands winkels. Lekker rondneuzen. Mees en ik hebben niet zoveel meegenomen in onze koffers. Ik vooral kaas haha. Dus we kunnen nog wel wat kleding gebruiken. Daarna bezoeken we een vriend van Mike genaamd guy. Hij heeft zijn eigen huis gebouwd. Ik heb een vermoeden dat naar de tandarts gaan hier niet een hobby is van mensen. De meeste gebitten zijn hier ronduit slecht onderhouden. Guy vormt geen uitzondering. En met zijn dikke brillenglazen en ausie hoed op is hij een karikatuur van zichzelf. 

Maar ontzettend gastvrij en lief. Trots maar ook wat verlegen laat hij ons alles zien. Hij woont alleen en binnen is het niet heel opgeruimd. Maar ik geef aan dat ik me dan juist meer thuis voel. We zitten met koffie op zijn terras die uitkijkt over de rivier en wisselen levenservaringen uit. Mees geniet van de verhalen van mensen die hier wonen. En een andere kijk op het leven hebben dan bij ons in Nederland. Geen rijtjes huizen hier of flats. Zoveel ruimte overal zodat iedereen een vrijstaand huis heeft met flink wat grond eromheen. En betaalbaar. Jaloersmakend.